Toeren langs één van de grootste canyons ter wereld, uitgestrekte woestijnen en ruige bergpassen. En dat is nog niet alles! Kamperen bij reusachtige rotsblokken, klimmen op enorme zandduinen en dagelijks bijzonder wildlife tegenkomen.

Toen ik aan Namibië dacht, verwachtte ik vooral woestijn. Niet wetende dat het landschap van Namibië zo enorm gevarieerd is. We hebben een schitterende roadtrip gemaakt langs een aantal highlights van dit unieke land.

Wil je meer lezen over onze reizen naar dit mooie werelddeel? Lees dan ook over onze trips naar Botswana, Zuid-Afrika of Kaapverdië.

De route

Je kunt je roadtrip starten in Windhoek. Wij startten in Kaapstad, Zuid-Afrika. Daar hebben we de Tafelberg beklommen, een rondrit gemaakt langs Kaap de Goede Hoop, genoten van de pinguins van Boulder Bay en een bezoek gebracht aan Kirstenbosch, één van de grootste botanische tuinen ter wereld.

Vervolgens zijn we via Betty’s Bay (pinguins) naar de Cederbergen en Namaqua NP gereden, om daarna de grens over te steken met Namibië.

Vanuit Vioolsdrift reden we naar Canyon Roadhouse, bij Fish River Canyon. Via Ais- Ai/Richtersveld Transfrontier Park en de Oranjerivier naar Aus. Vanuit Aus zijn we de Namib Naukluft ingereden naar Sesriem.  Na ons bezoek aan de zandduinen zijn we via de Bergpassenweg naar Damaraland gegaan. Hier hebben we Spitzkoppe en Twijfelfonteyn aangedaan. We hebben vervolgens zes dagen doorgebracht in Etosha NP en de laatste dagen voor de terugvlucht zijn we in Waterberg geweest. Vanuit Windhoek vlogen we terug naar Europa.

Wat we niet hebben gedaan….

We hebben Lüderitz, de Skeletoncoast en Kaokaland niet bezocht. Het uiterste noorden en westen van Namibië hebben we ook niet bezocht. Het land is niet enorm groot, maar toch moet je keuzes maken wanneer je Namibië bezoekt.

We hebben meer dan 5300 km gereden. Waarvan 80% op gravelwegen. Dat was prima te doen. Maar hou er rekening mee dat, ondanks dat de meeste gravelwegen goed te berijden zijn, je niet constant 100 km per uur kunt rijden. Dat wil je ook niet, want het landschap is vaak prachtig. De nadruk tijdens deze trip lag op avontuur, natuur en wildlife. We hebben hier en daar wel wat cultuur en historie meegepakt zoals bij Twijfelfonteyn, maar we gingen vooral voor de natuur.

De hoogtepunten van onze trip

De Fish River Canyon, Deadvlei, de Bergpassenweg, Spitzkoppe en Etosha zijn voor ons de hoogtepunten. Dat betekent niet dat al het andere minder mooi of leuk was. Maar deze vijf springen er echt uit.

Fish River Canyon

De Fish River Canyon is de op één na grootste canyon ter wereld. De Canyon ligt in het zuiden van Namibië. Je kunt de Canyon vanuit Aussenkehr of  bereiken. Wij overnachten in Canyon Road House. Een hele leuke en originele plek. De eigenaar is namelijk gek op oldtimers en alles wat daarbij hoort. Je waant je in een oude werkplaats of garage en kijkt je ogen uit. Daarbij is iedereen heel erg vriendelijk. Er is ook een campsite, waar wij onze daktent uitgeklapt hebben. We hebben heerlijk gegeten in het restaurant.

De Canyon zelf bereik je door naar Hobas te rijden, daar betaal je conservation fees en dan rijd het gebied in. Het uitzichtspunt geeft je een schitterende blik op de canyon. Er staat wat info op verschillende borden en je kunt hier twee kleine weggetjes nemen naar twee andere uitzichtspunten. Het is er enorm rustig, wat wij verbazingwekkend vonden voor zo’n unieke plek. Er stonden een stuk of vier auto’s. Iets verder terug is nog een gravelweg verder het gebied in, waar zich verschillende uitzichtspunten bevinden. Deze weg hebben wij genomen. Hier waren we helemaal alleen! De weg is zeer slecht…misschien is dat een van de redenen? We hebben de Grand Canyon in Amerika ook bezocht en daar mocht je nergens dichtbij de rand komen, was het erg druk en toeristich….bij Fish River niets van dat alles. Je waant je alleen op de wereld.

NAmib-Naukluft woestijn

Deadvlei ligt, net als Sossusvlei, Dune 45 en de andere duinen, bij Sesriem in de Namib-Naukluft woestijn. Het ligt midden in de woestijn, je bent er dus niet zomaar. Vanaf Aus is het zo’n 4 1/2 uur ridjen. Ook de weg erheen is mooi, steeds heb je zicht op de uitgestrekte woestijn. En wij kwamen best veel wild tegen, een giraf, gemsbokken, struisvogels, jakhalzen en verschillende roofvogels.

De gate ligt echt buiten het mooie zandduinen gebied. Het eerste deel is niet spectaculair. Na ongeveer twintig minuten rijden beginnen de zandduinen. Wij hebben Dune 45 beklommen. Dit is een pittige klim, zeker wanneer het waait. De temperatuur (35 graden) maakt het ook zwaar. Wel echt een must-do, zo speciaal en het uitzicht is prachtig.

Deadvlei

De volgende ochtend hebben we Deadvlei bezocht. We hebben de shuttle genomen die vanaf ’s morgens (tot 3 uur in de middag) vertrekt. We zagen verschillende auto’s vastzitten in de het rulle zand. Vanaf de parking loop je naar Deadvlei en Big Daddy toe.

Deadvlei is ligt midden tussen de spectaculaire duinen. Het licht is prachtig en de oude bomen die hier al honderden jaren staan maken het tot een hele speciale plek. Rechts van Deadvlei ligt een andere vlei. Hier kun je ook heen lopen, er was helemaal niemand. Het is er heel stil.  Vanaf dezelfde plek kun je ook de duinen op, zoals Big Daddy. Hou er rekening mee dat het snel warm wordt, neem voldoende water mee en zorg voor een pet of sjaal om je huid te bedekken.

Overnachtingsmogelijkheden in Sesriem

Sesriem heeft verschillende overnachtingsmogelijkheden. De camping van de NWR is groot maar heeft prima plekken. Het sanitair is niet super, maar voldoet. Vanaf de camping is het nog ongeveer drie kwartier tot een uur voordat je bij de parking bent waar de shuttles naar Sossusvlei en Deadvlei vertrekken. Als je de zonsopgang wilt zien, moet je dus echt bij het opengaan van de gate in de rij gaan staan. In ons geval was dat 06.15 uur.

Je kunt ook in één van de duurdere lodges slapen. Dan slaap je buiten de gate en kom je ’s morgens later binnen (na zonsondergang). Wij hebben dit de tweede nacht gedaan en sliepen in Sossusvlei Lodge. Een heerlijke luxe plek, met heel lekker eten en een fijn zwembad. Een enorm cadeautje tijdens deze trip.

De Bergpassenweg

De Bergpassenweg is een minder bekende route. Je kunt vanuit Sesriem, via Solitaire rechtstreeks naar Kuiseb Canyon, maar je kunt ook via D1275, de Spreetshoogtepas en de Gamsbergpas. Dan rijd je via de steilste wegen door schitterend berglandschap. Heel verrassend en een aanrader wat ons betreft.

De wegen door dit berglandschap zijn allemaal gravel, maar de steilste delen zijn verhard. Als je van een avontuurlijke route houdt dan moet je deze ‘omweg’ zeker maken, want wij hebben echt genoten van de schitterende uitzichten, de ruige natuur en de stilte. Uiteindelijk kom je bij Kuiseb Canyon en ook dat is een schitterend stukje rijden.

Spitzkoppe

Een ander letterlijk en figuurlijk hoogtepunt tijdens onze roadtrip was ons verblijf bij Spitzkoppe. Spitzkoppe wordt wel de Matterhorn van Namibië genoemd. Het is een steile berg (1728 m), die oprijst uit de vrij vlakke woestijn. Eigenlijk is het een verzameling van rode rotsblokken in allerlei vormen. Er zijn verschillende plaatsen met rotstekeningen van de bushmen te vinden, die je kunt bezoeken met een gids. Je kunt ook zelf wandelen in het gebied. Zo zijn wij naar één van de rotsformaties met een boog geklauterd.

Onderaan deze schitterende rotsformaties is een camping (Spitzkoppe restcamp) gecreëerd. Je mag zelf weten waar je gaat staan. Iedere plek heeft een droogwc en een vuurplaats, soms ook nog een afdak. De plaatsen liggen honderden meters uit elkaar en dat maakt het overnachten hier uniek. Je geniet van schitterend uitzicht op de rotsen, op de zonsondergang, terwijl je je alleen op de wereld waant. De camping heeft bij de ingang een klein restaurantje en er zijn fijne open lucht douches.

Etosha National PArk

Etosha is het grootste (22 ha) nationale park in Namibië. Wij zijn het park aan de oostkant ingereden en onze eerste overnachtingsplek was Olifantsrus. Olifantsrus is een kleinschalig en prettig kamp, hier kun je alleen kamperen. Het heeft een mooie waterhole, die je bereikt via een loopbrug. Vervolgens zijn wij naar Okaukuejo, Halali en Namutoni gereden. In Namutoni verbleven we twee nachten.

Het landschap aan de oostkant van het park is wat saai. Je rijdt van waterhole naar waterhole. Halverwege, rondom de populaire en grote plekken om te verblijven (Halali en Okaukuejo) is het drukker, maar verandert het landschap ook en wordt het wat meer gevarieerd.

We startten meestal vroeg in de ochtend, om halverwege de dag op de nieuwe plek aan te komen. Even te relaxen aan het zwembad en aan het einde van de middag maakten we nog een tweede rondje naar verschillende waterholes. Tijdens ons verblijf zagen we de meeste dieren tussen Halali en Namutoni. Klein en Groot Okavi en Chudob vonden we de mooiere waterholes. Het uitkijkpunt op de Etoshapan mag je ook niet missen. Hier rijd je de uitgestrekte pan op en voel je hoe enorm groot en uitgestrekt het gebied is.

Wij hebben enorm veel wild gezien, meer dan 50 verschillende soorten waaronder 10 leeuwen, 1 cheeta, 1 gestreepte hyena en 1 honingdas. Grote groepen olifanten, giraffen, zebra’s en ontelbare antilopen en gazelles. Ook het vogelleven is zeer gevarieerd. Het is leuk om een gids te kopen bij de ingang, met de kaartjes zodat je inzicht hebt waar alle waterholes zich bevinden. Hierin staan ook vrijwel alle dieren in afgebeeld.

Er waren eens drie leeuwen

De ontmoeting met drie leeuwen in Etosha was voor ons het absolute hoogtepunt van onze trip naar Namibië.

Wij ontdekten op onze laatste middag een leeuw achter een bosje, hij lag te rusten en was niet goed te zien. Een paar honderd meter verder stonden verschillende auto’s en daar bleken nog twee mannetjes te zitten. Ook deze waren niet zo goed te zien, dus we besloten om door te rijden en later terug te rijden, in de hoop dat we ze nog zouden zien… We reden dus door en zagen tot onze verrassing een neushoorn met kalf! Ook bijzonder!

Daarna keerden we de auto en reden terug. Inmiddels waren alle auto’s weg, maar al snel zag ik de twee mannetjes lopen. Ze liepen in het struikgewas, op een paar meter afstand. Gefocust, op zoek. Ze bleken op zoek naar het eerste mannetje.

Het kwam tot een korte confrontatie, waarop ze elkaar achter na gingen. Daarbij liepen ze op de weg! Vlak voor onze auto! Wauw! De achtervolging ging verder aan de linkerzijde, na een paar honderd meter stopten ze…en net toen wij dachten ‘het is klaar’, sloeg één van de mannetjes toe en ging in gevecht met het eerste mannetje.

Het ging er hard aan toe en we hoorden flink gegrom. We konden het niet zo goed zien, want het slachtoffer lag net achter een heuveltje. Even later kwam de overwinnaar vol adrenaline en agressie naar voren. Het slachtoffer bleef liggen. De andere leeuw sloot zich bij hem aan. Ze liepen in de avondzon weg…ons vol verbijstering en ongeloof achter latend. Het was net een film! Waanzinnig!

Tot slot

Namibië is geen goedkope bestemming. De vlucht naar Kaapstad (of Windhoek) is nog redelijk betaalbaar, maar met name een auto met daktent is een dure uitgave. Campings zijn redelijk geprijsd (meestal rond twee tientjes). Wij waren best een hoog bedrag kwijt aan conservation fees. Het prijspeil in de supermarkten ligt ongeveer gelijk aan dat in Nederland, uit eten gaan is wel goedkoper. Je kunt voor drie tientjes met z’n tweeën eten. Namibië is dus prijzig, maar het bied je wel een unieke reiservaring!